Rechtspsychologen treden regelmatig op als deskundige in de rechtszaal. In hun deskundigenrapportages wordt dikwijls gebruikt maakt van de wetenschappelijk literatuur. Het gebruik hiervan wekt de indruk dat die literatuur praktisch relevant is. Maar is dat ook zo? In dit artikel betogen wij dat bij een groot deel van rechtspsychologisch onderzoek het onduidelijk is of het resultaat ervan praktische relevantie bezit. Wij laten zien dat om de praktische relevantie van onderzoek vast te stellen, er gekeken dient te worden naar effectgroottes en dan vooral wat de kleinste effectgrootte is die praktische implicaties heeft voor de rechtszaal. Dit wordt ook wel de kleinste effectgrootte van interesse genoemd. Wij laten zien dat ondanks het feit dat maar weinig rechtspsychologisch onderzoek gebruik maakt van zulke effectgroottes, het gebruik hiervan de relevantie van de onderzoeksresultaten aanzienlijk zal verbeteren. Wij geven daarom verschillende aanbevelingen voor rechtspsychologen en juristen om de praktische relevantie in onderzoek en deskundigenrapportages te bepalen en te evalueren.